اکبر مؤمن بود، همه او را به ايمان و صداقت مي‌شناختند، دوشنبه و پنجشنبه روزه مي‌گرفت. نهج البلاغه مي‌خواند و در تاريکي شب غريبانه با خدا به راز و نياز مي‌نشست، وقتي شهيد شد دوستانش گفتند:«با زبان روزه به شهادت رسيد و در آخرين دقايق همانند مولايش زمزمه کرد:«فزت و رب الکعبه» عصر روز چهاردهم آذرماه شوکران شهادت سر کشيد و فرزندانش را در ميان ما به يادگار نهاد.
گرچه او ظاهر نظامي داشت. اما روحيه‌اش کاملاً فرهنگي بود يکبار در سال 1360 بر اثر انفجار مين در جبهه مجروح شد. ساليان دراز از عمر پربار امير تيمسار اکبر نجفي در مناطق غرب و جنوب کشور گذشت.
علاقه به معارف اسلامي باعث شد تيمسار با وجود حضور در نيروي انتظامي به تحصيل در اين رشته بپردازد و مدرک کارشناسي الهيات و معارف اسلامي را دريافت کند. براي مدتي هم نهج البلاغه را تدريس کرد. او آنقدر در اين صحيفه آسماني غرق شد که اگر چند دقيقه صحبت مي‌کرد، کلامش را به حديث و آيات الهي قرآن مزين مي‌ساخت.
تيمسار اکبر نجفي غريبانه و گمنام از ميان ما رخت بربست اما نامش هميشه بر تارک شهداي انقلاب اسلامي جاودان خواهد بود.

منبع:روزنامه كثيرالانتشار   -  تاریخ:  78/7/15